Kołysanki (Lullaby)

Kołysanki to często pierwsze dźwięki, jakie słyszymy w życiu. Kojarzą się z ciepłem i bliskością osób, którym bezgranicznie ufamy. Kołysanki to także klucz do głęboko skrywanych emocji, od których często bardzo się oddaliliśmy. Film jest zbiorowym portretem osób, które zgodziły się za pomocą pieśni przywołać wspomnienia z bezpowrotnie utraconego raju dzieciństwa.

Apti Bisułtanow był kiedyś wicepremierem Czeczeni i głośnym poetą. Dziś wegetuje w socjalnym mieszkaniu, nie mając nadziei na powrót do ojczyzny. Detlef Jablonski urodził się w więzieniu i całe życie tęsknił za swoją matką. Helmut Oehring, znany kompozytor muzyki współczesnej wspomina, jakim koszmarem było życie w rodzinie głuchoniemych. Śpiewane przez tych bohaterów kołysanki są pretekstem do zanurzenia się w świat intymnych, nigdy nie wypowiadanych wspomnień. Kołysanki śpiewają też imigranci z Turcji, Afryki, Ukrainy… w słowach i melodii każdej z nich odbija się cały wszechświat charakterystyczny dla danej kultury.

To także hymn ku czci Berlina, miasta artystów, uchodźców i marzycieli. Wiecznego bankruta, żyjącego na koszt innych, gdzie nigdy nikomu się nie śpieszy. To spojrzenie na świat, w którym dokonał się przełom 68 roku. Klasa średnia uczestnicząca w warsztatach śpiewu afrykańskiego, otwartość, tolerancja, umiejętność mówienia o swoich uczuciach ale i cena, jaką płaci się za wolność – poczucie osamotnienia, nostalgia za utraconym bezpieczeństwem.

To współczesna symfonia wielkiego miasta, rozpisana na urodę peryferyjnych stacji kolejowych, baniek mydlanych puszczanych na Postdamer Platz, nocnego placu zabaw na Alexanderplatz, anarchistycznych skłotów, enerdowskich blokowisk usianych antenami satelitarnymi, wszechobecnego grafitti, tureckiego sklepu zagubionego gdzieś na Kreuzbergu…

Dystrybutorem filmu jest Against Gravity.